Το μίσος είναι ένα τέτοιο διαβρώνοντας το νήμα στην ανθρωπότητα
Saw αυτή την ταινία χθες το βράδυ, άλλο συναισθηματικά δύσκολο ένας από Miramax που ονομάζεται The Boy στο ριγέ πιτζάμες . Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι το μίσος μαθαίνεται. Με καταπλήσσει ακόμα ότι ο άνθρωπος θα αντιμετωπίζει έναν άλλο άνθρωπο με τέτοια περιφρόνηση και περιφρόνηση που έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση, την ταπείνωση, τον πόνο και το ενδεχόμενο του θανάτου που είδα. Ξανά και ξανά από το Ολοκαύτωμα για τη Βοσνία στο Νταρφούρ θα έχουν επίγνωση του ότι το μίσος και με φοβίζει ότι είμαστε ικανοί να.
Ο Μπρούνο είναι η ανοικτομάτης αθώα οκτώ ετών γιος ενός αξιωματικού του Ναζιστικού Κόμματος. Βλέπει τον πατέρα του ως στρατιώτης. Όταν η οικογένεια μετακινείται λόγω της θέσης του, με αποτέλεσμα την εξερεύνηση στο περιβάλλον του και η καρδιά του είναι πολύ ισχυρές και κινείται στο πνεύμα. Σύγκρουσή του με ένα άλλο αγόρι, ο οποίος είναι πίσω από έναν φράκτη που πιστεύει ότι είναι μια φάρμα, μαζί με την μαρτυρία του για τη θεραπεία ορισμένων βοηθήσει το σπίτι με τον ίδιο «πιτζάμες», προσθέτει στη σύγχυση του ως προς το γιατί δεν μπορούν να παίζουν μαζί και έτσι το δράμα ξεδιπλώνεται.
Κατασκοπία στην επιχειρηματική συνάντηση του πατέρα του μια μέρα είναι spoonfed προπαγάνδα και μια ταινία που η φάρμα είναι ένα εξαιρετικό μέρος για όλους τους κατοίκους και την υλοποίηση του γίνεται το συντομότερο στριμμένα και επώδυνη, όπως η ύπαρξη του νέου του φίλου του. Μια εμπνευσμένη ιστορία για τη φιλία, την αθωότητα, και το γεγονός ότι το μίσος και ο φόβος καπηλεία μαθαίνονται χαρακτηριστικά, κανείς δεν γεννιέται με αυτόν τον τρόπο.
